خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی.وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی . وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند . وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد . وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود . وقتی تمام درها به رویت بسته است... آن گاه دستهایت را به سوی آسمان بلند می کنی و از اعماق قلب تنها و گریانت بانگ برمی آوری که: « ای خدای بزرگ دوستت دارم کمکم کن!»

سلام همگی امروز تصمیم گرفتم یکم برگردم به گذشته از اینجا شروع شد کلاس دوم دبیرستان بودم معلم کامپیوترگفته بود پروزه درست کنیم ما هم درست کردیم من راجب بیمارستان ایرانی توی دبی نوشته بودم شده بود سه صفحه و نیم نزدیک به چهار صفحه میشد دادم بهش گفت همین؟ به این کمی!!!,(معلم گند ما توش که نمیخونه ببینه چه خبره فقط به صفحه هاش نگاه کرد)خلاصه این ورقه رو گرفت چلو همه بچه ها با نیشخند گفت:نگاه کنید نگاه کنید چقدر نوشته,اینو که گفت اعصابم خرد شد (من اعصابم خرد نمیشه نمیشه ولی اگه بشه عزراییل هم نمیتونه جلوم بگیره)این معلم قبلا هم این کارو کرده بود سر بچه ها ولی ماها چیزی نمیگفتیم ولی وقتی سر من این بلارو آورد با نیشخند و اینا ورقه رو داد بهم گفت بیشترش کن بیارگفتم:مرگ(تو دل خودم البته) ورقه رو گرفتم انداختم سطل آشغال از کلاس رفتم بیرونداشتم میرفتم طرف حیاط مدیر منو دید پرسید که چرا بیرونم . اینا منم که بعضی وقتا قلبم درد میگیره دستم رو قلبم بود که این ازم پرسید چته؟ و برد منو دفترش اونجا بهش کل ماجرا رو گفتم اینجوری بود: بله بله درسته بله! خلاصه گفت حالا برو سر کلاس گفتم میخوام برم تو حیاط گفت باشه برو تو حیاط خلاصه زنگ خورد خوب باید میرفتم سر کلاس دیگه یه درس دیگه داشتیم تو همون روز ورقه دادن مال کامپیوتر که از چه چیزایی امتحان داریم واسه ترم آخر (امتحان کامپیوتر و همیشه زودتر میدادیم)منم گرفتم ورقه هرو سوراخ سوراخ کردم امروز داشتم دنبال یه چیزی میگشتم ورقه رو پیدا کردمحالا هم میخوام عکسش بذارم ببینینو خوشحال بودم از اینکه این کارو کردم و هستماینقدر بدم میاد ازش اه اه اه حالا هروقت تو مدرسه میبینمش سلامش هم نمیکنم نگاهم میکنه فکر میکنه میگم سلام عجب انتظاری داره ها!

این عکس ورقه

گریه کن چشمای من همه حرفاتو بگو اینقد تو خودت نسوز دل من همه حرفاتو بگو سکوتی به روی لبهام لونه کرده,دونه دونه اشکام میریزه از چشمام